top of page
  • Jamshid Shirani

گونه ای از ترانه













ویلیام کارلوس ویلیامز

ترجمه جمشید شیرانی


بگذار مار به زیرِ علف های هرزش

چشم به راه بماند

و نوشتن

از آنِ واژه ها باشد، کُند و بِشتاب،

چالاک در هجوم، آرام در کمین،

بی چشم بر هم نهادنی.

تا به نیروی استعاره

آشتی دهد

انسان را با سنگ.


بسُرا (نه اندیشیده را

بل اشیاء را) بیافرین!

گُل من

گُل سنگ است

که صخره را سوراخ می کند.

Comments


bottom of page